Romeine 8.28

-

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Dag 84 - Nuwe hoop!

-
Image
Gedurende die laaste twee dae gebeur daar baie wat ons geweldig hoopvol en opgewonde maak. Ons hoor dat die onderhandelaars naby die kamp met die rebelle-leiers vergader het. Eergister het ons ’n besoek van drie van die Maleisiese gyselaars gekry. Hulle het aan ons bevestig dat Zul (Zulkarnian Hashim) vrygelaat is. Gister se brief van ons taakspan is ongelooflik positief. Hulle vertel vir ons van die nagte wat hulle deurgewerk het om alles in plek te kry en dat dit net ’n kwessie van tyd is. Die eerste nuus vanoggend kom van Aida, die Filipynse gyselaar. Sy vertel ons dat nog ’n Maleisiër vrygelaat is en dat nog drie mense vrygelaat gaan word. Ons is almal vrolik. Ek skerts met Stèphane en sê ons gaan vrygelaat word as hy sy hart vir die Here gee! Ons besluit om ons goed reg te kry vir ingeval ons vrygelaat word. Ons kry weer briewe en my sussie Roni skryf van ’n vrou (wat blykbaar met die helm gebore is) wat vir haar gesê het ons vrylating sal vinnig kom en dat o...
Read more

Dag 115 - Nuus oor 'n vrylating

-
Image
Ons is baie opgewonde. Een van die rebelle wat Engels kan praat, bevestig nuusberigte dat ’n vliegtuig van Libië in Manila geland het om die gyselaars Tripoli toe te vat. Dit beteken die vrylating is naby. Hy sê ook dat die onderhandelaars vandag gaan terugkom om die finale reëlings te tref. Dit oggend raak net beter toe ’n rebel instap met ’n onverwagse brief vir Sonia. Dit kom van haar pa af en hy vertel dat ons die tweede maand vrygelaat sou word. Iets het voorgeval, maar dit is nie meer lank nie. Almal is vrolik en ’n gevoel van verwagting begin oorneem. Dan stap daar twee deftig aangetrekte Filippynse vroue by die kamp in. Hulle kom van die goewerneur van die eiland se kantoor af. Hulle kan Engels praat en bevestig dat die vrylatings naby is. In die afgelope maande wat ons hier is, het ons al soveel keer deur die opgewondenheid en dan die teleurstelling gegaan, maar vir die eerste keer lyk dit asof dit ’n werklikheid is. Binne oomblikke word al ons drome en...
Read more

Dag 9 - In die poorte van die dood

-
Image
Ek raak bewus van die reuk nog voordat ek my oë oopmaak. ’n Siek, vrot reuk wat die hele hut vol hang. Dit is nog baie vroeg. Die ander gyselaars begin net-net beweeg. Ek stap by die hut uit, tot buite die stoep. Hier is die reuk baie sterker. Ek kyk om my rond en binne sekondes sien ek ’n paar dinge raak en my brein begin dit onmiddellik analiseer. Dit waarby ek uitkom, maak my skielik beangs. Ek sien dat die rebelle die seile waaronder hulle slaap van die bome afgehaal het. Ek sien ook hulle rugsakke is gepak. Ek sien hulle sit in klein groepies, gewere in die hand – paraat. Ek sien die leiers is weg. Dis egter die uitdrukkings op hul gesigte, die emosie in hul wyd gesperde oë wat my laat besef dat iets drasties verkeerd is. Hul oë is vol vrees! Ek besef skielik dit is wat ek ruik – die reuk van vrees. As mense bang is, begin hulle sweet, en dit is daardie sweetreuk wat in die lug hang. Die vrot sweetreuk van vrees wat in die oerwoud se dak vasgevang is. Ek besef hulle ver...
Read more